Puberaal gegiechel en een overaanbod aan huid! 

“Weet je wat ook leuk is om te doen? Een hammam!” Hadden die woorden maar nooit mijn mond verlaten. Helaas denk ik niet echt na voor ik spreek, met alle gevolgen van dien.

Gisteren trokken we dus met de “girls” (excl. Jill) naar een typische Marokkaanse hammam. Vol enthousiasme stapten we van de tram en gingen de prachtige deur binnen. Met een warme glimlach werden we ontvangen.

Omkleden 

“Jullie kunnen je hier omkleden”, zei de Marokkaanse vrouw. Ik dacht bij mezelf: “en waar zijn de kleedkamers juist?” Al snel werd duidelijk dat er van kleedkamers geen sprake was en dat het omkleden dus moest gebeuren in de gang/inkom/opbergruimte/wie-weet-wat-nog-allemaal. Wat onwennig en vooral met veel “gefoefel” kregen we onze bikini’s op z’n plaats en waren we klaar voor het grote avontuur.

Auswitz

Met een bang gevoel stapten we met z’n allen in de open ruimte. Een schaars geklede Marokkaanse vrouw volgde ons en zei in redelijk gebrekkig Nederlands: “Doe die bovenstukjes maar uit”. Haar woorden waren nog niet koud of we werden al zenuwachtig. “Dat meen je niet hé. Gaan wij hier monokini moeten doen?” Helaas hadden we geen keuze en met onze bovenstukjes uit te doen hadden we gedaan.  Één voor één moesten we onder de douche en werden we vakkundige gewassen door de Marokkaanse vrouw. Even kreeg ik het gevoel dat ik in het tijdperk van de tweede Wereldoorlog zat. Alleen mistte de Marokkaanse vrouw een snorretje!

In de hammam

Na een grondige wasbeurt was het tijd om de hammam te betreden. Vol glibberige, bruine zeep stapten we de tweede ruimte binnen. Op het eerste zicht leek de hammam op een goedkope douche waar je met een heel voetbalteam in kan. Na wat getreuzel liepen we binnen en werd ons opgedragen op de grond te gaan liggen. We volgde de instructies en nog voor we iets konden zeggen werden we overspoeld met water. Happend naar adem probeerde ik te zien wat er gaande was. De Marokkaanse vrouw goot water rondom ons om zo de “hammam-sessie” in werking te doen treden. Het stomen kon beginnen.

Au, Ai en Oe

“Omdraaien”, zei de Marokkaanse vrouw. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Probeer maar eens vol bruine zeep je om te draaien op een natte vloer. In de volle hitte deden we ons uiterste best en slaagden we er in ons om te draaien. Rondom mij hoorde is “ai”, “aaaahh”, “waaaarrrmmm”, “oei”,… Ja, de stenen waar we oplagen waren dus enorm warm en onze tere huidjes konden daar dus niet echt tegen. Al snel waren onze ruggen zo rood als de vlag van Japan!  Gelukkig werd de hitte na een tijdje een stuk draaglijker en konden we zelfs genieten van de rust die de hammam uitstraalde.

Scrub-time baby!

Net toen we dachten dat we al genoeg hadden afgezien was het tijd voor de scrub. Één voor één moesten we languit op een houten bank gaan liggen. Met een zwarte scrubhandschoen werden we stuk voor stuk hardhandig aangepakt. Hele stukken vel werden van onze lichamen gewreven. Even vroeg ik me af of ik nog wel vel overhad bij het zien van al die viezigheid. De Marokkaanse vrouw leek er veel plezier in te hebben en maakte zelfs grapjes. Wij daarentegen wensten stiekem dat ze wat minder hard wreef. Achteraf mochten we al die overtollige huid afspoelen onder de douche en ons terug gaan aankleden.

Zijde zachte huid, zonder Dove

Nadat we ons terug hadden aangekleed bleven we tevreden achter. We hadden ons enorm geamuseerd en vooral heel hard gelachen. Op de koop toe bleven we allen met een op en top zachte huid achter, zonder maar één supersonische crème te hebben gebruikt! Kortom een hele belevenis, eentje die we nooit meer zullen vergeten! Of we terug gaan? …. Valt nog te bespreken …

 The girls…na de hammam

-> “The girls” na het Hammam-gebeuren …