Mimount Bousakla wordt onthaalmoeder donderdag, Jul 3 2008

Mimount Bousakla wordt onthaalmoeder

 

Kort geleden was ze nog LDD-politica, nu zit ze tussen de luiers. Mimount Bousakla werd zelf onthaalmoeder omdat ze geen opvang vond voor haar zoontje. Een opmerkelijke beslissing als je weet dat Bousakla als senator bijna 6000 euro bruto per maand verdiende. Nu moet ze rondkomen met nog geen 700 euro per maand. Mimount Bousakla bergt haar politieke ambities tijdelijk op om aandacht te vragen voor het tekort aan onthaalmoeders.

 

Mimount Bousakla’s terugstap uit de politiek heeft niets te maken met alle doodsbedreigingen die ze ontving. Ze heeft nog steeds politieke ambities en wil op termijn bijvoorbeeld graag in het Europees Parlement zetelen. De bedreigingen beïnvloeden wel de manier waarop Bousakla als onthaalmoeder te werk gaat. Zo zie je geen kindertekeningen aan het raam, of maar enige aanwijzing dat zich binnen haar huis een kinderdagverblijf bevindt. Deze discretie is nodig om de veiligheid van de kinderen te garanderen. 

 

Het leven van een onthaalmoeder is even druk als dat van een politica, aldus Bousakla. Als onthaalmoeder heb je geen moment rust, je moet alle kinderen tegelijk in het oog houden. De verantwoordelijkheid is in beide functies even groot, alleen krijg je als onthaalmoeder veel waardering van ouders en kinderen.

 

Bousakla is waarschijnlijk niet de enige vrouw die wegens gebrek aan kinderopvang thuis moet blijven. Crèches moeten al jaren met ellenlange wachtlijsten werken omdat er te weinig onthaalmoeders zijn. De Vlaamse regering gaat 25 miljoen euro extra investeren om deze situatie te verbeteren.

 

 

Lees ook: Steeds meer Marokkaanse vrouwen als onthaalmoeder & “Mensen moeten zich integreren of terugkeren naar hun thuisland”

Foto bron: Het Laatste Nieuws

No Responses »

 

Bekeerlingen openen Nederlandstalige moskee maandag, Mei 5 2008

In september opent Borgerhout zijn 36ste islamistisch gebedshuis. Opmerkelijk aan deze moskee is het feit dat alles hier in het Nederlands zal verlopen. Initiatiefnemer is vzw De Koepel, een organisatie voor bekeerde moslims. Volgens Eric Bogaerts, de voorzitter van vzw De Koepel, wordt de vraag naar een Nederlandstalig gebedshuis steeds groter.

“Steeds meer Vlamingen worden moslim, en zij hebben problemen om de gebeden in een Marokkaanse, Turkse, of Pakistaanse moskee te volgen. Ons initiatief is er dan ook in de eerste plaats voor deze bekeerlingen gekomen. Uiteraard richten wij ons ook op allochtonen die geen voeling meer hebben met de taal van hun voorouders. Marokkaanse jongeren hebben er niets aan om naar een Marokkaanse moskee te gaan als zij zich eerder Belg voelen. In de nieuwe moskee zal het gebed nog altijd in de heilige taal, het Arabisch verlopen. Alle overige dingen, zoals het vrijdagsgebed, zouden wel in het Nederlands gebeuren”

Eric Bogaerts is een Vlaming die zich twintig jaar geleden zelf tot de islam bekeerde, maar benadrukt dat hij met de nieuwe moskee geen Vlaamse zieltjes wil winnen voor Mohammed. “Wij staan wel open voor mensen die geïnteresseerd zijn in onze godsdienst. In samenwerking met het Vlaams Islamitisch centrum bieden wij de mensen informatie zodat zij voor zichzelf een oordeel kunnen vellen over de islam” Het Vlaams Islamitisch centrum organiseert groepsactiviteiten voor Nederlandstalige moslims, zodat zij niet in een isolement terechtkomen. Verder zorgen ze voor een Nederlandstalige imam, voor bemiddeling, sociale hulp en opvang, want bekeerlingen hebben het niet altijd gemakkelijk.

 

Oorspronkelijke moslims zien geen graten in een Nederlandstalige moskee, want zij geloven dat er zo veel vooroordelen over de islam zullen verdwijnen. Dat leiden we af uit reacties van moslims op straat en imams.

 

Imam Ali Topal ( Moskee Hicret Camii, Sint-Niklaas)

 

“Een Nederlandstalige moskee lijkt mij zeker een goed idee. Als ik naar de jongste generatie binnen onze gemeenschap kijk dan moet ik vaststellen dat zij inderdaad niet z veel banden meer hebben met de taal van hun voorouders. Voor hen is een Nederlandstalige moskee dus zeker welkom. Ik denk ook dat Belgen ons beter zouden begrijpen als zij zelf de mogelijkheid zouden hebben om onze diensten te volgen. Misschien zouden zij dan inzien dat de islam gewoon een godsdienst is, zoals het Christendom, waar zij niet bang voor hoeven te zijn.

 

De Vlaming op de straat staat eerder onverschillig tegenover de komst van een Nederlandstaluge moskee. De meesten geloven niet dat er werkelijk veel Vlamingen zich tot de islam bekeren, maar ze zien geen probleem in het ontstaan van een Nederlandstalige moskee. Sommigen geloven wel dat deze moskee ervoor kan zorgen dat allochtone moslims vlotter Nederlands zullen leren. Zo zullen er inderdaad minder vooroordelen tegenover moslims zijn, aldus de Vlaming.

 

 

 

No Responses »

 

Interview met Mimount Bousakla woensdag, Apr 16 2008

 

“Mensen moeten zich integreren of terugkeren naar hun thuisland.” 

Mimount Bousakla over de Marokkaanse gemeenschap

 

“Mimount Bousakla ik zeg het nog één keer, kom niet naar Borgerokko want ik schiet je dood neer.” Een mens zou voor minder terugdeinzen, maar ook de laatste bedreigingen tastten Bousakla’s politieke engagement niet aan. Geboren in een moderne Marokkaanse familie vormt de LDD-politica het voorbeeld van de geïntegreerde Marokkaan. En integratie, daar heeft Mimount Bousakla een scherpe mening over.

 

Met het rapnummer Bagdad 2060, bent u aan de zoveelste bedreiging toe. Hoe beïnvloedt dat u?

 

Natuurlijk maken de bedreigingen mij bang, ik ben ook maar een mens. Moest het puur om mezelf gaan dan zou het allemaal nog wel meevallen, maar vooral de risico’s voor mijn familie maken me angstig. Ik moet dus toegeven dat de bedreigingen mij op persoonlijk vlak zeker beïnvloeden. Ik ben niet meer zo zorgeloos , en als ik op straat loop dan besef ik maar al te goed dat ik gevaar loop. Angst is echter een slechte raadgever en het zou laf zijn om mijn ideëen na zulke aantijgingen niet meer naar buiten te brengen. De mensen die mij bedreigen willen mij, en iedereen met een andere mening, juist monddood maken. Ik zal mijn politiek engagement dan ook nooit opgeven om te ontsnappen aan deze aantijgingen.

 

Als wij op uw site reacties van Marokkanen lezen zoals: “Mimount is een schande voor de Marokkaanse gemeenschap” dan zouden we geloven dat u niet erg populair bent onder de Marokkanen.

 

Ik ben er nochtans van overtuigd dat ik niet de enige “Marokkaanse” ben die zo denkt. Vooral de Marokkaanse vrouwen delen mijn ideëen maar zij durven deze gewoon niet te verkondigen. Deze vrouwen zijn bang voor reacties van hun echtgenoot, vader, of broers en zullen dus niet naast de maat gaan lopen. Ik heb echter het voordeel dat ik als politica beroep kan doen op politiebescherming en dat er juist van mij wordt verwacht dat ik kritisch ben. Anderen mensen zijn niet mondig genoeg of hebben het lef niet de dingen te noemen zoals ze zijn. Het is dus jammer dat tegenwoordig vooral de radicale Marokkanen of moslims aan het woord komen. Zo creërt men het idee dat alle Marokkanen in België zo zouden denken, en dat is een spijtige zaak. Er zijn inderdaad Marokkanen die vinden dat ik te streng ben, maar uiteindelijk wil ik hen alleen maar helpen. Als de Marokkaanse gemeenschap zichzelf en de relatie met de Vlaming wil verbeteren, dan moet dat van beide kanten komen. Zo moet ik tot mijn ontzetting vaststellen dat mensen in Marokko veel verder staan dan sommige Marokkanen hier, en dat kan toch niet.

 

Wat is volgens u het verschil tussen Marokkanen hier en Marokkanen in Marokko?

 

We moeten eerst al een onderscheid maken tussen de eerste en tweede generatie Marokkanen in België. De eerste generatie Marokkanen is naar België gekomen om hier ontzettend hard te werken. Als gastarbeiders hebben deze mensen nooit eisen gesteld en zij beleefden de Islam volledig in privésfeer. De problemen zijn er vooral gekomen door hun kinderen, de tweede generatie. Deze mensen zijn beginnen klagen en hebben zich dan dingen toegeëigend zoals kinder-en stempelgeld. In vergelijking met mensen in Marokko hebben zij zeer veel, en toch lijken sommigen dat niet te beseffen.

 

Bedoelt u dat de tweede generatie geen recht heeft op zaken zoals stempelgeld?

 

Zeker wel, begrijp mij alstublieft niet verkeerd. De tweede generatie is alles echter als zelfsprekend gaan beschouwen. Sommigen denken dat zij alleen maar rechten hebben, en zijn niet bereid daar hard voor te werken zoals hun ouders wel deden. Als je hen dan vergelijkt met mensen uit Marokko; zij hebben niets maar zijn minstens even gelukkig. Zij lachen constant en dat kan je niet altijd zeggen van de Vlaamse Marokkanen. Een ander verschil is de manier waarop deze tweede generatie met zijn geloof omgaat. De tweede generatie is de Islam, de koran heel anders gaan interpreteren. Zij hebben de Koran leren kennen via het internet en dat is zeer gevaarlijk. Zij zitten dag in dag uit op het internet, op sites die hen ophitsen tegen het zogezegd Westerse kwaad. Hun ouders die wel hard werkten, en zich wilden integreren hadden gewoon geen tijd om hele dagen in de moskee te zitten.

 

Een aantal jaren geleden beschreef u de ernstige situatie van gedwongen huwelijken in de Marokkaanse gemeenschap. Is deze ondertussen al verbeterd?

 

Ik vrees dat ik negatief zal moeten antwoorden op deze vraag. Gewongen huwelijken zijn een fenomeen dat vooral in Europa voorkomt, en niet in Marokko zelf. Wij blijven dat ook strijden om deze huwelijken tegen te gaan. Mensen kiezen ervoor om in een modern en westers land te gaan leven, maar als het erop aan komt zijn het dikwijls deze mensen die nog de meest conservatieve ideëen hebben. In België en Europa is er gewoon zeer veel sociale controle: een meisje wordt gedwongen te trouwen met haar neef om alles binnen de familie te houden. En Marokkaanse ouders zien hun kinderen niet graag met Belgen huwen uit angst om hun cultuur te verliezen. Het gedwongen huwelijk binnen de Marokkaanse gemeenschap is één van de problemen waar ik nog verder aan wil werken.

 

Wat wilt u dan nog veranderd zien in de Marokkaanse gemeenschap?

 

Eigenlijk is het antwoord hierop zeer eenvoudig. Ofwel moeten Marokkanen in België zich volledig integreren ofwel moeten zij terug keren naar hun thuisland. Dat mag misschien keihard klinken, maar het is de waarheid. De Marokkanen moeten beseffen dat België  een land is waar iedereen welkom is zolang zij willen werken of studeren. Gelukkig beseft een groot deel van de mensen dat, maar we moeten niet hypocriet doen en durven toegeven dat er heel wat mensen dat niet doen. Jongeren die buschauffeurs aanvallen, of de boel afbreken omdat zij zogezegd niet aanvaard worden in de maatschappij zouden eerst naar zichzelf moeten kijken. Als zij dan toch zo ongelukkig zijn in België, wat houdt hen dan tegen om elders het geluk op te zoeken? Wij hebben in België wetten gemaakt die het racisme aanpakken, dus ik weet niet wat wij nog meer kunnen doen. Natuurlijk zijn er nog discriminatieproblemen maar het begint dikwijls bij de allochtonen zelf. Het feit dat allochtonen zich te vaak in de slachtofferrol zetten, dat zou ik graag veranderd zien.

 

 

 

 

 

No Responses »

 

Buikdansen met Aïda donderdag, Apr 10 2008

Buikdansen met Aïda

Restaurant Fez biedt meer dan heerlijke Marokkaanse gerechten alleen. Elke zaterdag kan je hier immers genieten van de sierlijke bewegingen van Aïda Dunïa. Voor degenen die het niet bij bewonderen alleen willen houden, geeft Aïda sinds kort ook zelf een workshop buikdansen. Wij hadden een babbel met Aïda en volgden een les mee, om te ontdekken wat buikdansen nu zo leuk maakt.

Dansles geven in een restaurant, zoiets verwacht je niet meteen.

Ja, ik weet het maar eigenlijk is dat allemaal toevallig gekomen. Ik dans hier nu al 2 jaar op zaterdagavond en mensen bleven mij maar vragen of ik ook les gaf. De baas van Fez heeft mij dan voorgesteld om hier lessen te geven, en eigenlijk is het alleen maar een goede zaak dat ik dat hier kan geven.
Hoezo, een goede zaak?

Ik mag de ruimte onder Fez gratis gebruiken en dat maakt het alleen maar goedkoper voor de vrouwen die de cursus komen volgen. Bovendien hebben we tijdens de cursus een halfuur pauze, waarin Fez ons voor een aanvaardbare prijs een lichte, maar heerlijke maaltijd aanbiedt. Zo kunnen we wat bijpraten, of vragen stellen aan elkaar terwijl we even op rust komen. Het enige nadeel is dat hier nog allemaal lampjes aan het platfond hangen en dat er nog geen echte spiegels zijn. Maar binnen een paar weken heb ik er andere zaal ter beschikking, ook gratis maar groter. Als we daar gaan dansen kunnen we wel niet meer genieten van Fez’ maaltijd, maar het is inderdaad wel geschikter om dansles te geven.
Het is de eerste keer dat je een buikdanscursus geeft, hoe hebben de deelneemsters deze cursus ontdekt?

De deelneemsters zijn tussen de 19 en 29 jaar, en sommigen van hen hebben mij aangesproken omdat zij mij hadden zien dansen tijdens het uitgaan. Anderen komen eten in Fez en zien mij daar dansen, of zien mij affiche hangen. Deze vrouwen willen leren dansen, afvallen of eens iets laten zien in de discotheek. Ik heb nog niet echt reclame gemaakt, omdat dit eigenlijk een soort van proef is. Ik wil eerst nog ontdekken wat de mogelijkheden zijn en dit dan eerst verder uitwerken.
Buikdansen wordt bijna in de hele Arabische wereld gedaan, wat onderscheidt de Marokkaanse van de andere vormen?

Er zijn inderdaad heel veel verschillende vormen van buikdansen, en door de jaren heen zijn vele vormen nog eens aangepast door de verschillende invloeden. Er zijn Egyptische, Afrikaanse, Libanese, Turkse en zelfs Griekse invloeden. Alle verschillende vormen van buikdansen onderscheiden zich van elkaar door het ritme, de kledij en de attributen. In Marokko is er de buikdansvorm Rai, deze heeft een bepaald ritme en wordt gekenmerkt door het veel schudden van de billen. In Turkije ligt het ritme veel sneller en zijn er ook veel meer trillingen. In Saoedi-Arabië springt men constant en beweegt men ook meer met het haar. Tenslotte hebben Westerse en vooral Amerikaanse invloeden het buikdansen ook nog eens beïnvloed. Tegenwoordig komen de danseressen met een soort cape, mantel binnen en wapperen ze daar mee. Oorspronkelijk werden zulke dingen nooit gebruikt.
Welke vorm van buikdansen leer jij dan vooral aan?

Ik leer de deelneemsters de basisstappen van het buikdansen aan, er is niet echt een bepaalde soort dat ik hen aanleer. Wij dansen op moderne oriëntaalse muziek, die voor iedereen leuk klinkt. De sessie is ook een vervanging voor je fitnessabonnement want vooral tijdens de opwarming werken wij aan de versteviging van het lichaam. Daarna doen we technieken en choreografie, want het is wel de bedoeling dat de deelneemsters na deze sessie een klein optreden geven. Voor mijn workshop wil ik de vrouwen vooral de basisstappen aanleren, zonder daarin te specifiek te worden.
Je geeft de cursus in een Marokkaans restaurant, maar dat is voor jou dus de enige link met Marokko ?

Marokko associeer je sowieso met buikdansen, maar het omgekeerde hoeft niet persé het geval te zijn. Ikzelf heb het buikdansen ontdekt door een Algerijnse vrouw. Nadien heb ik een paar maanden in Saoudie-Arabië en Dubaï gedanst dus ik beheers wel wat vormen van het buikdansen. Ik dans op trouwfeesten, kinderfeestjes, en ook op vrijgezellenfeesten en op al deze evenementen dans ik anders. Als ik in restaurants dans dan probeer ik wel de tradities van de landen te behouden. De vrouwen die mijn cursus volgen zijn allemaal beginnelingen, zij willen gewoon dansen en hun lichaam in vorm houden of verstevigen.
Echte versteviging heb jij niet meer nodig, heb je zo’n mooi lichaam door het buikdansen?

Ik woog vroeger meer als nu. Nu heb ik op een weekend soms vier à vijf optredens en reken maar dat ik daar van afval. Het buikdansen heeft mijn spieren vooral verstevigd (toont haar harde beenspieren), maar het is ook nog op andere manier goed. Ik had vroeger bijvoorbeeld een groeistoornis en enorm last van mijn rug. Door het buikdansen kan ik momenteel zelfs volledig in brug gaan staan! Door het dansen leer je ook om te gaan met je eigen lichaam, en kom je tot rust. Ook geestelijk is het dus goed.
Je beweert dat iedereen kan leren buikdansen, maar dat is gemakkelijk gezegd voor iemand die al ongeveer heel haar leven met dansen bezig is.

(lacht) Ja, ik ben inderdaad wel al lang met dansen bezig maar ik ben er van overtuigd dat iedereen de basispassen kan aanleren. Nadien moet je natuurlijk blijven oefenen om jezelf dan te verbeteren. Maar iedereen heeft wel een andere stijl, dat merk ik zeker nu ik workshops geef. Sommigen zijn goed in het trillen, anderen in heupbewegingen, en nog anderen met handbewegingen. Ik kijk per persoon waar zij op moet letten, om hen toch op één lijn te brengen.
Als we naar buikdanseressen kijken dan maken zij vooral veel heupbewegingen in plaats van buikbewegingen. Waarvan komt de naam buikdansen dan?

Ja, de meeste bewegingen vertrekken vanuit de benen en de heupen, maar natuurlijk beweegt daardoor de buik mee. De meeste buikdanseressen dragen lange rokken en daardoor wordt alle aandacht natuurlijk gevestigd op de buikzone. In landen zoals Saoedi-Arabië zijn danseressen ook veel zwaarder en bij de minste beweging beweegt hun buik dan ook (glimlacht). Bij ons moet je niet als mollige danseres gaan buikdansen want het publiek wil dit gewoon niet.
Wat vind je van het feit dat men buikdansen tegenwoordig snel associeert met verleiden?

Buikdansen is wel sensueel maar het is zeker niet vulgair. Kijk bijvoorbeeld naar Shakira, wat zij doet vind ik geweldig en niet vulgair. In dancings dansen danseressen in doorschijnende kleding, in bikini, of zelfs in lingerie en dat vind ik eerder verleiden. Het is ook nooit het dansen op zich dat vulgair is , maar eerder de manier waarop je er staat. Bij buikdansen is enkel je buik bloot, maar voor de rest heb je lange gewaden aan. Een beetje verleiden mag uiteraard, maar ik ben er van overtuigd dat buikdansen niet plat en goedkoop is.

Na deze babbel trek ik mijn legging aan en begin ik vol enthousiasme aan de dansles. De sfeer zit er meteen in, maar na een halfuur moet ik toegeven dat buikdansen fysiek zwaarder er is dan gedacht. De heerlijke maaltijd, de groepsfeer, en de gedachte om binnenkort een heel klein beetje te kunnen dansen zoals Aïda compenseren mijn pijnlijke spieren de volgende morgen. Ik beslis dan ook om mij definitief in te schrijven in Aïda’s danscursus.

 

No Responses »

 

Mimount Bousakla dient toch klacht in. zondag, Mrt 9 2008

 Antwerpse politica dient toch klacht in.

Het rapnummer “Bagdad 2060″ dat al enkele dagen in de media komt krijgt toch gevolgen. Antwerpse politica Mimount Bousakla heeft besloten toch klacht in te dienen. Mimount Bousakla vindt het onaanvaardbaar dat de jongeren haar met de dood bedreigen. De band zegt dat zij alles wat ze zongen niet zo bedoelden, en dat ze brave jongeren zijn. Bousakla wil dit best geloven, maar vindt dat iedereen zich aan de regels moet houden.

No Responses »

 

Mimount Bousakla bedreigd in rapnummer zaterdag, Mrt 8 2008

 Mimount Bousakla bedreigd in rapnummer

Antwerpse jongeren bedreigen de LLD-politica Mimount Bousakla in hun rapnummer “Bagdad 2060”. Het nummer werd al een jaar geleden op youtube gepubliceerd, maar raakte nu pas bekend. In bijna onverstaanbaar Frans en Nederlands spuwen de jongeren hun gal over de Antwerpse politie, Vlaams Belang en politica Mimount Bousaka.  

De Antwerpse politie is niet erg onder de indruk van de bedreigingen en ook Bousakla hecht niet veel belang aan het nummer. Het is niet de eerste keer dat Mimount Bousakla bedreigingen krijgt. Zo werd de politica met Marokkaanse roots vijf jaar geleden voor het eerst bedreigd na de publicatie van haar boek ‘Couscous met frieten’

No Responses »

 

Eerste Nederlandstalige moskee in België zaterdag, Mrt 1 2008

Vlaming opent eerste Nederlandstalige moskee

Binnenkort heeft Antwerpen ook een Nederlandstalige moskee. In deze moskee zal het gebed zelf nog in het Arabisch verlopen maar als de rest zoals de vrijdagspreek zal in het Nederlands zijn. Steeds meer migranten van de derde of vierde generatie hebben nog amper een band met het land van herkomst. Zo spreken sommigen bijvoorbeeld geen Marokkaans meer en daarom is er nood aan een gebedsplaats waar zij in het Nederlands terecht kunnen.

Initiatiefnemer is Eric Bogaerts, een Vlaming die zich bekeerde tot de Islam. Eric Bogaerts, die tegenwoordig Ibrahim heet, ziet zichzelf niet als iemand die ook andere Vlamingen wil bekeren.  Hij benadrukt dat hij in de eerste plaats een islamitisch centrum wilde realiseren waar alles in het Nederlands gebeurt. Het vrijdagsgebed in het Nederlands zal er, volgens Eric Bogaerts, voor zorgen dat veel vooroordelen tegenover de Islam zullen wegvallen.

No Responses »

 

Steeds meer Marokkaanse vrouwen als onthaalmoeder donderdag, Feb 21 2008

Steeds meer crêches zijn in handen van Marokkaanse vrouwen

Tien procent van de nieuwe crêches in Antwerpen is in handen van Marokkaanse vrouwen, zo meldt De Morgen. Voor veel Marokkaanse vrouwen zonder diploma is onthaalmoeder de ideale job. Ze kunnen op deze manier geld verdienen terwijl ze op hun kinderen passen. Ook voor Vlaamse ouders is deze nieuwe tendens een goede zaak want zij vinden dikwijls geen kinderopvang. De meerderheid van de kinderen in deze crêches zijn dan ook Vlaamse kinderen.

No Responses »