Valérie Barkowski zaterdag, Apr 12 2008

Valérie Barkowski heeft in haar leven veel gereisd. Ze heeft in Rusland en in India gewoond, en ook in Marokko. Daar heeft ze haar merk grootgebracht : Mia Zia. Kleurrijk, speels en boordevol oorsterse invloeden. De 1001-nachtsferen van Marrakech hebben de ontwerpster duidelijk niet onverroerd gelaten.

Hoewel ze de wereld rond reist, heb ik Valérie kunnen ontmoeten in haar appartement in Brussel. Het appartement was precies hoe ik het mij had voorgesteld : bonte kleuren, talrijke kunstwerken aan de muur en veel design.
Zelfs mijn onderlegger (ze had mij een drankje aangeboden) was kleurrijk : een zwarte ‘madam’ met een banaan in haar hand (als ik het mij goed herinner…).

Maar Valérie heeft zich niet zomaar in Marokko gevestigd. In haar jeugd studeerde ze architectuur aan de academie. Al snel kon ze aan de verleiding van verre reizen niet meer weerstaan. Ze heeft een aantal jaren in Rusland geleefd. Daar kwam ze in contact met lokale artiesten en ze wisselden geregeld ideeën uit.
Een aantal jaren later heeft Valérie zich gevestigd in Marokko. Daar heeft ze een artiestengroep opgericht, Sahart. Ze heeft artiesten van overal ter wereld uitgenodigd om naar Marokko te gaan en zich te laten inspireren door de warme, rijke cultuur van dit bruisend land. Niet alleen buitenlandse artiesten, maar ook Marokkaanse artiesten konden bekendheid vergaren door samen te werken met de groep.

Maar zo’n grote organisatie financieren kost wel wat en al snel leed Sahart aan geldgebrek. Dit loste Valérie op via de verkoop van handgemaakt huislinnen, kleurrijke; gestreepte sjaaltjes en sokjes. Dit initiatief zal later uitgroeien tot haar eigen, succesvol merk : Mia Zia.

Het merk groeide met de dag en al snel bleek het een gat in de markt. Ook de artiesten van Sahart draagden hun steentje bij in de groei van het merk. Zo kregen ze via Mia Zia de kans om in de de kijker te staan en vrij te ontwerpen. Een Russische fotografe -die Valérie had leren kennen toen ze in Moskou woonde- had een leuk juweeltje gevonden op een markt. Dit werd het startschot voor de uitbreiding van het merk met een juwelenlijn. Valérie Barkowski reproduceerde het juweel in diverse kleuren en warme, zachte tinten zoals de armbanden van Marokkaanse vrouwen.

Hoewel Mia Zia veel succes kende, toch kreeg het merk veel kritiek. Het label ‘fabriqué au Maroc’ kreeg veel tegenkanting van Westerlingen die beweerden dat de producten van slechte kwaliteit waren. Maar elk onderdeel van het merk is handgemaakt door vrouwen in een atelier in Marrakech. Enkel de beste stoffen worden gebruikt zoals linnen, katoen uit Noord-Marokko, zijde,… In de sjaals worden meer dan 1000 kleuren gebruikt, wat onmogelijk is via machines.
Kwaliteit en authenticiteit waren het motto van merk. Ook is Valérie heel sterk tegen massaproductie en mechanisatie. Volgens haar is alle charme van de modewereld verdwenen en leven we in een periode van artistieke ‘malaise’.

Valérie woont allang in Marokko, maar toch wordt ze nog altijd beschouwd als een ‘Nasrani’, een niet-musulmane. Het verschil in geloof betekent een struikelblok voor haar volledige integratie in Marokko. Maar haar positie als bedrijfsleidster werd nooit bedreigd. In Marokko hebben de mensen volgens Valérie veel respect voor vrouwen die een hoge functie bekleden.

Maar het merk heeft ook moeten afrekenen tegen talrijke moeilijkheden. In de souks, de lokale markten van Marokko krioelt het van namaakproducten.
De kleurrijke sjaaltjes worden in grote getallen nagemaakt. Ook haar traditionele serviezen ontsnapten er niet aan. Tajines in aardewerk, versierd met motieven en pompons hebben hun plaats gevonden in de souks. Menig ontwerper zou hierover klagen…maar Valérie deed dit niet. Voor haar was het een compliment, een teken van erkenning door het Marokkaanse volk. Het gaat zelfs zo ver dat haar creaties door Marokkanen beschouwd worden als het erfgoed van Marokko. En dat is wel een heel groot compliment.

Ergens is dat niet verwonderlijk. Valérie gebruikte immers de Marokkaanse cultuur als haar inspiratiebron voor haar creaties. Ze neemt elementen over en plaatste ze in een andere omgeving. Ze geeft de traditionele elementen een nieuwe zin. Zo zijn er in Marokko de ‘Mendin’, de paréostoffen waarmee de Marokkaanse katoenpluksters (die in het noorden van Marokko wonen) zich hullen. De Mendin zijn gestreept en zeer kleurrijk. Deze kleurrijke print heeft Valérie gebruikt in haar bedlinnen, haar truitjes, sjaals en sokken.

Ook de pompons komen vaak terug in het Marokkaans straatbeeld als versiering van gewaden (djellabas). Valérie nam dit element over, en versierde de kragen van t-shirts met pompons, een boord van een badlaken of ze maakte er een leuke sleutelhanger mee. Overal waar ze gaat, gebruikt ze traditionele elementen en ze plaatst hen in een innoverende, soms zeer verrassende context.

Haar ontwerpen zijn bovendien niet onderhevig aan een modetrend. Het verandert niet per seizoen, maar de collecties bewaren steeds dezelfde traditie, dezelfde exotische sfeer. Zo heeft ze in feite de moderne, eigentijdse Marokkaanse stijl uitgevonden. De stijl voor de nieuwe, moderne Marokanen die niettemin hun traditie niet willen verloochenen. Of de stijl van de Westerling, die veel interesse toont voor verre culturen.

Op 28 mei 2008 zullen de werken van de organisatie Sahart geschonken worden aan het cultureel centrum van Casablanca. Zo zal de collectie (schilderijen, schetsen, dagboeken, etsen, foto’s van de Marokkaanse woestijn…) voor altijd één geheel vormen en blijven waar het hoort, in Marokko.

No Responses »

 

Restaurant “FEZ” (Antwerpen) dinsdag, Mrt 4 2008

Avondje uit in ‘FEZ’

Op zoek naar een leuk restaurant met merkwaardige 1001-nachtsferen? Dan moet je zeker en vast naar restaurant De Fez gaan. Het betoverende interieur en het lekkere eten zijn daar de grote troeven. De Fez is Marokkaans ingericht : lampionnen aan het plafond, kruiken, traditioneel servies, mooie Marokkaanse portretten en juwelen aan de muur, warme kleuren…Kortom, een stukje Marokko in de Kloosterstraat. Ook het eten laat niet te wensen over…  

Onze selectie was : 

• Marokkaanse hapjes (Leuk om met z’n allen te eten. Een kleine selectie bladerdeegjes, merguez en linzen, wat typisch Marokkaans is. )
• Tajine met rundsvlees en groenten
•  Tajine met lamsvlees en groenten
• Kippenbrochette met couscous en rozijnen
• Kefta-balletjes

Het eten was geraffineerd en smaakvol gekruid. De kip was lekker krokant. Toevallig waren we in het restaurant tijdens een verjaardag. Wij hebben mee kunnen genieten van de ritmische Marokkaanse muziek, de leuke sfeer en buikdansen.

Maar ook voor een gezellig genietmoment kan je bij de Fez terecht. Beneden is er een  oertraditionele ‘nargileh’-kelder, waar je heerlijk kan (appel)waterpijpen met een kopje verse muntthee. Wij hebben alvast de waterpijp laten voorverwarmen op onze komst…Dus, als je niet meteen op reis kunt gaan, maar je wil toch proeven van de warme, exotische landen, ga dan naar restaurant de Fez in de Kloosterstraat.

Meer informatie is te vinden op hun website.

2 Responses »

 

Mia Zia dinsdag, Mrt 4 2008

Mia Zia, op en top Marokkaans

Valérie Barkowski is dé persoon achter het Marokkaanse modemerk Mia Zia. Hoewel het merk sinds kort overgenomen is, is zij de bezieler van dit wel zeer speciale merk. Mia Zia is een kledingmerk, maar ook een interieurmerk dat exclusief samenwerkt met Marokkaanse vrouwen. Alles is handgemaakt en er worden alleen topproducten gebruikt bij de fabricatie, topproducten uit Marokko uiteraard. Zo gebruikt Valérie alleen katoen uit het noorden van Marokko, omdat die het beste is. Dan laat ze alles verwerken in haar atelier. Ze is beroemd geworden omwille van haar ‘pomponnetjes’, die allemaal zorgvuldig met de hand gemaakt worden. Tot voor kort had ze een winkel in Marokko waar je de Marokkaanse sferen kon opzoeken, nu heeft ze nog haar winkel in Brussel. Traditioneel servies, warme kleuren, gestreepte truitjes, sober bedlinnen, “babouchkes” in alle kleuren van de regenboog, je kan het niet verzinnen, of ze heeft het. (zeker een bezoekje waard dus!)Maar Mia Zia is ook ‘meer’ dan een merk. Valérie Barkowski heeft een organisatie opgericht, die kansen biedt aan Marokkaanse kunstenaars om bekend te worden. Ze heeft een ruimte in Mararkech die daarvoor speciaal is opgericht. Daar worden dan berbertentoonstellingen gehouden en ook Belgische artiesten (woonachtig in Marokko) kunnen daar hun werken tentoonstellen.

Meer informatie is te vinden op de website van Mia Zia

No Responses »

 

Arganolie dinsdag, Mrt 4 2008

Arganolie, het goud van Marokko  

Vloeibaar goud

Arganolie is een zeldzaam lekkere en een zeldzame olie, die met de hand wordt geperst. Dat gebeurt alleen nog in het zuiden van Marokko, de enige plek ter wereld waar de boom ‘Argania Spinosa’ nog overleeft. Unesco heeft de zinderende vlakten rondom Agadir om die reden tot werelderfgoed uitgeroepen. Berbervrouwen kraken daar de keiharde noten -18 keer zo hard als hazelnoten- en persen de zaden, nog altijd op dezelfde manier als ze dat eeuwen geleden deden:  tussen een steen op de grond en een in hun hand. Dat levert de prachtige gloedvolle Arganolie op.  

Oerboom
De Argania Spinosa groeide al 25 miljoen jaar geleden. Elke boom kan 400 jaar oud worden. Dankzij wortels die tot 30 meter diep kunnen, overleeft de boom de grote hitte van de woestijn. Dauw en mist brengen hem meestal voldoende vocht.

Vruchten en zaden

Eens in de twee jaar verschijnen er bloemen en groengele vruchten in de brede kroon van deze sterke boom. Uit de zaden in hun pit wordt de Arganolie gewonnen. Er is zo’n 40 kilo vruchten nodig - de opbrengst van een hele boom - voor een liter olie. De vruchten zijn te bitter om te eten. Maar geiten houden ervan en klimmen er graag voor in de takken. Een bizar gezicht, dat wel steeds ongewoner wordt, omdat het alleen wordt toegestaan bij bomen waarvan geen olie voor de markt wordt verkregen.   

Persing
In de schaduw van hun huizen breken Berbervrouwen de pitten tussen twee stenen. De twee a drie ongekneusde zaden worden er zorgvuldig uitgehaald en ontdaan van hun bitter smakende vliesje. De zaden worden dan op kleine houtskoolvuurtjes licht geroosterd. Vervolgens worden ze in een stenen handmolen gemalen, tot een dunne pasta ontstaat. Die pasta kneden de vrouwen met gekookt bronwater urenlang, tot de okerkleurige olie vrij komt. Het productieproces is een traditie die door vele eeuwen heen tot perfectie is gebracht.

Smaak
In de smaak van Arganolie herken je een subtiel samenspel van hazelnoten, sesam en warm, versgebakken brood. Arganolie, een rage in buitenlandse topkeukens is onovertroffen in salades, over vlees en vis. De nootachtige smaak is heerlijk over warme pasta, couscous of rijst. Maar Arganolie is ook erg lekker over ijs, hangop of creme brulee, en over allerlei vers fruit. Traditioneel is de combinatie van Arganolie, honing en amandelen, of een zijdezachte Arganmarinade voor geitenkaas. 

Gezondheid

Arganolie wordt ook gebruikt tijdens schoonheidrituelen : Arganolie wordt onder andere in verband gebracht met verhoging van de weerstand van het organisme en ondersteuning van het immuunsysteem. Het is dus in feite een medicinale vrucht. Het wordt gebruikt na het hammam-ritueel in Marokko, maar ook steeds meer schoonheidscentra in België gebruiken de olie, omwille van haar talrijke troeven. Arganolie geeft bovendien een zachte huid, bevordert de celvernieuwing en nog veel meer.
Arganolie wordt steeds populairder : Zo gebruikt het merk Head&Shoulders olie-extracten van arganolie voor haar nieuwe shampoo voor zijdezacht haar.  

Eerlijke kwaliteit

Argand’Or heeft het Biologisch keurmerk en betaalt de Berbers waar zij recht op hebben (FairTrade). Zij financiert waterbouw- en windmolenprojecten en verzorgt nieuwe aanplant van de boom die van levensbelang is in de strijd tegen de oprukkende woestijn. Argand’Or heeft het alleenrecht de Arganolie producerende cooperaties van Berbervrouwen “UCFA” wereldwijd te representeren en wordt erkend door de koning van Marokko. Deze heeft Argand’Or ook het keurmerk toegekend waaraan handgeperste Arganolie te herkennen is (zie boven).Op de Biofach 2005 werd de handgeperste Arganolie van Argand’Or product van het jaar.  

One Response »