En hoe is het ondertussen met….

Youssef El Mousaoui

… Is momenteel op tournee met zijn nieuwe show Monkey Business.  Vorige vrijdag (3/10) ging de show in première. Als promotiestunt gaf hij 10 duo-tickets weg. Uiteraard waren deze snel de deur uit.

Zelf stelt hij de show voor als: “Een show over Apen, belgen en Marokkanen.” Ook voegt hij er aan toe: “ 1 man, 1 show, 1 micro en ja ja 1 marokkaan”.

Meer info: Onemanshow.be of Youssef’s MySpace

Met Marokkaanse handen en precisie genaaid…

Eind mei stapten Ann Van Elsen en Gunther Van Handenhoven (broer van Sandrine Van Handenhoven) in het huwelijksbootje.

Iedereen was natuurlijk benieuwd naar de jurk van de ex-miss België. Het zou een ontwerp zijn van Deborah Bloemen in samenwerking met de Marokkaanse Lamya, die eerder ook al de kleedjes van Sandrine ontworp voor Eurosong, onder de naam Ana Kaël.

Story, het Vlaamse royalty magazine, was er als eerste bij op hun huwelijk en mocht als enige de foto’s publiceren. Dus wie een kijkje wil nemen naar het trouwkleed van Ann Van Elsen moet hier klikken.

Mollywood… het Hollywood van Marokko

Kent u het Marokkaanse stadje Ouarzazate? Ik ben er zeker van dat u het wel kent, maar dat u er zich nooit van bewust bent geweest.

Ouarzazate is namelijk al jaren de ideale locatie om tal van Hollywoodfilms op te nemen zoals Gladiator, Babel, The Sheltering Sky, …

De inwoners van dit stadje doen ook een aardige duit in het zakje. De meesten onder hen verdienen hun brood als figuranten in de vele films. Verder vinden we er ook timmermannen, gipsbewerkers en zelfs staalbewerkers gespecialiseerd in het maken van schilden, zwaarden en helmen.

Ouarzazate is een klein stadje aan het begin van de woestijn. In 1928 werd het opgericht als garnizoenstad dor het Franse protectoraat. Filmproducenten kiezen dit stadje, met zo’n 40.000 inwoners, omwille van het natuurlijke decor, de goedkope arbeid, maar vooral omwille van het oogverblindende en heldere zonlicht.

Maar uiteraard is alles niet altijd rozengeur en maneschijn. De filmindustrie is erg gevoelig voor politieke spanningen waardoor er soms maanden geen werk is. Na elf september en de oorlog in Irak bleef het een paar jaar stil in Ouarzazate. De Marokkaanse regering besloot toen een handje toe te steken en ook de koning hielp hierbij.

Het leger staat sindsdien in voor de beveiliging en mag zelfs ingezet worden als figuranten in films. Ook is er de mogelijkheid om echte wapen set gebruiken. Bijkomend worden buitenlandse producten vrijgesteld van btw, op voorwaarde dat ze een Marokkaanse producent inhuren.

Van de miljoenen dollars die worden verdiend en die de filmproducenten ter beschikking hebben, komt er maar weinig terecht bij de gewone bevolking en zelden zien de figuranten zichzelf verschijnen op het grote scherm.

Toch zijn de inwoners steeds blij als ze te horen krijgen dat er een nieuwe film op komst is.

Enkele van de films die er werden opgenomen zijn:

• - Babel
• Gladiator
• Kundum
• Kingdom of Heaven
• Asterix en de Olympische Spelen
• Lawrence of Arabia
• Edipo Re
• …

Marokkaanse artiest

Ook in Weekend knack deze week een portret van Jamal Boukhriss, hier een kleine samenvatting.

Boukhriss is geen typische Marokkaan, alleen al omdat hij af en toe graag een pintje lust en omdat hij een overtuigd atheïst is.  Toch heeft hij respect voor de Islam, het is een mooie en warme religie volgens Jamal. Hij vind ook dat het hoog tijd wordt dat mensen beslissen wat ze nu gaan doen met dé allochtoon en vooral dé Marokkaan. Is hij een terrorist of een vriend…

Sommigen onder jullie kennen hem misschien al van het Canvasprogramma ‘Phara’ en anders kan je hem leren kennen op zijn nieuwe stap-upshow in verscheidene Brusselse cafés. Vanaf September gaat hij op tournee met zijn nieuwe theatershow. Meer info: jamoulay@hotmail.com

En voor de rest, lees je het maar in de Weekend. ;o)

Nu we nog even in “Eurosong-sferen” zitten…

Hier een kort weetje over Marokko en het Eurovisie Songfestival.

Het jaar 1980 was een ongewoon jaar in de Songfestivalagenda. Voor het eerst in de geschiedenis deed een Afrikaans land mee. Marokko stuurde Samira Bensaïd, één van Marokko’s populairste zangeressen, naar Den Haag. Bensaïd, die ook bekend stond als ‘de nachtegaal van de Arabische wereld’ bracht een vredeslied met als titel “Bitaqat hob”. Ondanks de goede poging kreeg Marokko slechts 7 punten toegediend.

Voor diegene die met nostalgie kunnen terugblikken om Marokko’s deelname, maar ook voor diegene die toen nog niet geboren waren maar hun nieuwsgierigheid niet te baas kunnen zijn hier de beelden:

Marokkaanse humor

In de radioreeks van Pat Donnez waarin enkele stand-up comdedians hun levensverhaal mogen vertellen, is het deze week de beurt aan de Marokkaanse cabaretier Youssef El Mousaoui.

Zondag 25/5 omstreeks 13.10 op Radio 1

Versie van het magazine:

Ik heb een tante in Marokko…

De vogels beginnen te fluiten, de witte was hangt buiten, het gras wordt groener….u raadt het al…de zomer is nabij! Reden genoeg om je gitaar boven te halen en met z’n allen rond het kampvuur te gaan zitten…

Hier alvast een leuk liedje:

Ik heb een tante in Marokko en die komt, hiep hoi
Ik heb een tante in Marokko en die komt, hiep hoi
Ik heb een tante in Marokko, ‘n tante in Marokko,
‘n Tante in Marokko en die komt, hiep hoi

Refrein:
Singing a ja jippie jippie jee, hiep hoi
Singing a ja jippie jippie jee, hiep hoi
Singing a ja jippie, a ja jippie
A ja jippie jippie jee, hiep hoi

En ze rijdt op twee kamelen als ze komt, hobbel hobbel
En ze rijdt op twee kamelen als ze komt, hobbel hobbel
En ze rijdt op twee kamelen, ze rijdt op twee kamelen
Ze rijdt op twee kamelen als ze komt, hobbel hobbel, hiep hoi

Refrein

Ooit gehoord van  Guembétta?

Nee? Dan komt daar binnenkort misschien wel verandering in. Het is de naam van een nieuw Arabisch leescafé in de Museumstraat in Antwerpen. De deuren zullen midden mei openen. Geestelijke vader van dit project is Mourad El Oujdi. Hij werkt momenteel nog in het Marokkaans restaurant De Fez maar daar komt dus binnenkort verandering in.

Guembètta is een ideologisch project, zoals Mourad het mooi verwoordt. “Met Guembètta willen we de Magrhebijnse jongeren in Antwerpen warm maken voor lectuur. Jongeren lezen te weining en daarom doen we dit ook. Of het allemaal zal lukken is zozeer de vraag natuurlijk. We geloven erin maar beseffen ook dat lectuur niet goed verkoopt.”

Mourad vertelt dat het café zal beginnen met zo’n 300 titels die een grote invloed hebben gehad op de Arabische wereld.

Het zullen boeken zijn die je bijvoorbeeld niet in de Fnac, stadbib of universiteitsbibliotheken kunt vinden. Allochtonen van Antwerpen moeten zo de kans krijgen om een beetje hun afkomst en geschiedenis te kunnen begrijpen en daar aansluiting bij te vinden, aldus Mourad. Boeken zijn er in het Arabisch, Nederlands en Frans.

Het traditioneel literair plekje zal het niet enkel bij lezen en thee drinken houden. Er zal ook Arabisch gedoceerd worden aan Maghrebijnse jongeren die doorstromen naar het Hoger Onderwijs. Ook voordrachten, voorstellingen en kleine expo’s passeren de revue in Guembètta. Mourad denkt zelfs aan een cultureel magazine als ze het financieel kunnen overleven. Op de opening half mei zal Prof. Mohamed Timoumi, die filosofie doceert aan universiteit van Ahfir in Marokko, de bezoekers wat vertellen over de Arabische filosofie.

 Er zullen ook drankjes en hapjes zijn met de gebruikelijke waterpijp en als afsluiter een nummertje buikdansen op orientaalse muziek. Ook al is het vooral op allochtonen gericht, is iedereen welkom bij Guembètta. Dus voor alle boekenwurmen en cultuurfreaks, de deuren staan volgende maand open.

Niet meer gesluierd.

Karima, een jonge moslima in België van Marokkaanse afkomst, getuigt in haar boek, insoumise et devoilée, over de gruwelijkheden in haar jeugd.

Het boek veroorzaakte nog voor de publicatie een storm aan doodsbedreigingen van de moslimgemeenschap aan het adres van de 32 jarige vrouw. In Verviers, waar ze woont, loopt er zelf al een petitie tegen het boek. Ook haar ouders en twee van haar zussen, die zeggen dat ze liegt, begonnen een rechtszaak tegen haar om het boek niet te laten publiceren.

Ze zegt het boek nu pas te hebben geschreven omdat ze vroeger nooit wist hoe haar verhaal zou aflopen.

Haar ouders, Berbers afkomstig van de Atlasgebergten in Marokko, verhuisden naar België met één kind. Karima was zesde in rij van de arme familie die in totaal 9 kinderen telt.

Karima’s verhaal begint wanneer de familie B. Antwerpen verlaat voor Verviers. Daar gaat de vader van het gezin steeds vaker naar de Moskee en wordt hij langzaamaan strenger.

Hij verplicht zijn kinderen elke dag voor en na school naar de Moskee te gaan. Zo wordt Karima ook verplicht een hoofddoek te dragen op negenjarige leeftijd. Wanneer ze weigert hem te dragen om naar school te gaan wordt haar met harde hand duidelijk gemaakt dat dat geen optie is.

Op achtienjarige leeftijd besluit ze naar een rechter te gaan en laat ze hem haar blauwe plekken zien. Ze wordt geplaatst maar keert uiteindelijk toch terug naar haar familie. Kort daarna wordt ze op vakantie uitgehuwelijkt aan haar neef zonder haar toestemming.

Vandaag is ze na een moeizame scheiding hertrouwt met een andere man en herbekijkt ze haar leven in het boek.

Schepen van Cultuur Jean-Francois Istasse (PS) zorgde er ondertussen al voor dat Karima en haar kinderen konden verhuizen door alle bedreigingen. Toch weerhouden de bedreigingen Karima er niet van haar boek te publiceren zegt ze. Integendeel zelfs, want ze schrijft ondertussen al aan haar tweede boek dat ‘Lettre à mes parents’ zal heten. Nu is het nog afwachten op de uitspraak van de rechter op 8 april over haar eerste boek.

Op 10 maart verscheen toch het boek, insoumise et devoilée, bij de uitgever Montois Azimuts.