Harosa woensdag, nov 5 2008 

Don’t worry, just marry

Trouwens is een grote stap. Je belooft tal van dingen die je wil nakomen en liefst ook voor de rest van je leven. Maar het brengt ook een grote hoop stress met zich mee…

Vanaf de dag dat je beslist te trouwen begint de miserie: bloemen, gasten, eten, drinken,… Kortom een hele hoop dingen die moeten geregeld worden en die enorm veel tijd in beslag nemen.

Wij hebben daar nu de oplossing voor gevonden:

Neem gewoon een Marokkaanse weddingplanner!!

En waar vind ik die dan vraag je je dan af, wel… hier

Of gewoon in de Kroonstraat 178, 2140 Borgerhout

Info op: 032 (0)487 63 06 22  of info@harosa.be

Advertenties

Youssef dinsdag, okt 7 2008 

En hoe is het ondertussen met….

Youssef El Mousaoui

… Is momenteel op tournee met zijn nieuwe show Monkey Business.  Vorige vrijdag (3/10) ging de show in première. Als promotiestunt gaf hij 10 duo-tickets weg. Uiteraard waren deze snel de deur uit.

Zelf stelt hij de show voor als: “Een show over Apen, belgen en Marokkanen.” Ook voegt hij er aan toe: ” 1 man, 1 show, 1 micro en ja ja 1 marokkaan”.

Meer info: Onemanshow.be of Youssef’s MySpace

En hoe zit het ondertussen in Beijing? zondag, sep 14 2008 

One World, One Dream

De Paralympics zijn volop aan de gang en uiteraard doet Marokko ook een poging tot het winnen van enkele medailles.

Hoeveel hebben ze er ondertussen al? 

 

Marokko staat op de 34e plaats, van de 64. Niet goed, maar ook niet al te slecht dus. Tot nu toe heeft Marokko 4 medailles: 2 gouden, 1 maal zilver en 1 maal brons.

En wat nog?

 

Wel, op 11 september brak de athleet BENIBRAHIM Youssef een nieuw record op de 5000m athletiek met een tijd van 00:14:50.320. 

De volgende dag (12 september) brak athlete BENHAMA Sanaa ook een record. Zij eindigde als eerste bij de 400m met een tijd van 00:00:55.560.

‘In Marokko ben ik een verrader’ zondag, sep 14 2008 

 

Dit stond op 13 september in De Standaard:

 

Club Brugge

Club Brugge

 

 

EVERE – NABIL DIRAR (CLUB BRUGGE) GEPRANGD TUSSEN TWEE NATIONALE PLOEGEN Op 24 september weet Nabil Dirar voor welke nationale ploeg hij mag spelen: voor België, waar hij voetballer werd en zijn eerste keuze, of voor Marokko, zijn geboorteland waar hij als een judas wordt beschouwd. ‘Als de Fifa beslist dat ik voor Marokko moet spelen, heb ik geen keuze. Maar zelf de eerste stap zetten en me excuseren, doe ik niet.’

Voetbal Eerste klasse

Elke avond trekt Nabil Dirar (22) naar de bescheiden woning van zijn moeder Haja in Evere, om er na zonsondergang op krachten te komen. De balvirtuoos van Club Brugge volgt namelijk de ramadan. ”s Ochtends is het zwaar, omdat je traint met een volle maag’, zegt de Belgische Marokkaan. ‘Want je eet ’s avonds à fond. We beginnen aan de maaltijd om kwart na acht en om middernacht eet ik nog eens. Mijn moeder raadde me af om de ramadan te volgen, maar ik doe dit voor mezelf. Van een maand vasten ga je niet dood, hé. Alleen op wedstrijddagen haak ik af, omdat ik pas eet rond kwart na acht. Ik kan toch moeilijk tegen de scheidsrechter zeggen: momentje, ik ga even een dadel eten.’

De ramadan mag dan wel een ingrijpende invloed hebben op het dagelijkse leven van de familie Dirar, hét gespreksonderwerp is Nabils keuze om voor de Rode Duivels te spelen. En dat ondanks het feit dat de middenvelder eerder al bij de beloften uitkwam voor de Marokkaanse nationale ploeg.

Volgens het Fifa-reglement kan je niet meer voor België spelen. Gesteld dat het zo is, verwijt je de mensen van de Belgische bond dan niet dat ze jou in een lastig parket hebben gebracht?

‘Ik beschuldig niemand. Ik was zelf ook niet op de hoogte van het reglement (de Fifa stelt dat de keuze voor je 21ste gebeurd moet zijn, wat bij Dirar niet het geval was, red.). Men heeft mij meteen willen oproepen zonder al te veel vragen te stellen. Dat kan gebeuren. Als nu blijkt dat ik niet voor de Rode Duivels kan spelen, is dat erg jammer. Ik had zin in die kwalificatiecampagne. Die wedstrijd tegen Turkije, daar keek ik echt naar uit.’

In jouw geboorteland is jouw beslissing nogal slecht ontvangen.

‘Heel slecht. In Marokko werd ontgoocheld en kwaad gereageerd. Niemand kon het geloven. Ik was hun kind, dus beschouwen ze dit als een verlies. Nabil heeft ons verraden, schreven de kranten daar. Ik kreeg telefoons van Marokkaanse journalisten die olie op het vuur goten door me verkeerd te citeren en dingen te verzinnen.’

Op verschillende internetforums krijg je er ook van langs.

‘Vrienden hebben het mij al gezegd. Er moeten ergens karikaturen gestaan hebben van Fellaini, mijzelf en meneer Vandereycken in het midden, zoals les guignols(bekende Franse animatiereeks, red.). Marouane en ik worden er als dé grote verraders gezien.’

Ben je nu niet bang om terug te keren naar Marokko?

(lacht) ‘Neen. Die kritiek gaat mijn ene oor in en het andere oor uit. Je m’en fous. Het is aan de Fifa om te beslissen. Als die bepaalt dat ik voor Marokko moet spelen, dan zeg ik niet neen. Maar zelf de eerste stap zetten, doe ik niet. Ik ga geen vergiffenis vragen. Ik kan me wel inbeelden dat de Marokkanen me niet zomaar welkom zullen heten. Zij vinden dat ik hen als tweede keuze beschouw. Zij hebben ook hun trots.’

Wat niet onterecht is, want Marokko is ook jouw tweede keuze.

‘Ja, dat is zo. De assistent van bondscoach Roger Lemerre is trainer van de beloften en kent mij heel goed. Ik heb hem aan de lijn gehad en hij was niet bepaald gelukkig met mijn keuze. Ik blijf erbij dat België de eerste keuze is, tot mijn dood. Al zal ik in mijn binnenste altijd Marokkaan blijven. Mijn persoonlijkheid en mijn cultuur zijn in de eerste plaats Marokkaans.’

Een nationaal shirt dragen is voor de meeste spelers een kwestie van sentiment. Bij jou lijkt het veeleer een praktische keuze.

‘Dat klopt. In Europa kan je je makkelijker tonen dan in Afrika, je vindt er mooiere velden, een mooie competitie. En de Afrika Cup valt ook zo slecht: in januari, net bij de start van de terugronde. Bovendien dreig je er sneller geblesseerd te raken: er wordt superhard gespeeld en een tackle langs achteren levert maximaal een gele kaart op.’

‘Kijk, ik ben in Marokko geboren, ben er opgegroeid en heb er voor het eerst een bal geraakt. Maar in Marokkaanse jeugdelftallen moet je elke maand betalen, er zijn geen middelen, voetbalschoenen moet je zelf kopen. Dat kost een fortuin. Om daar prof te worden, is het heel hard. Pas in België ben ik echt beginnen te voetballen. Zonder Westerlo zou ik nooit opgeroepen zijn voor de nationale ploeg van Marokko. Ik wilde iets teruggeven aan het land dat mij een kans heeft gegeven.’

Pas op je dertiende ben je in België terechtgekomen. Verklaart dat waarom je als voetballer zo laat aan de oppervlakte bent gekomen?

‘Ja, ik verloor al twee jaar op school, omdat ik geen Frans sprak. En het was pas toen ik merkte dat het voetbal vlot verliep, dat ik me erop heb toegelegd. Als jongere was ik heel sterk. Ik speelde nooit in mijn eigen leeftijdscategorie. Maar bij Union raakte ik enorm ontgoocheld, ik kreeg er geen kans.’

‘Nadien bij Diegem verliep het goed. Ik werd kampioen met de junioren en speelde ook bij de reserven. Ik hoopte dat ik in de A-ploeg opgenomen zou worden, maar blijkbaar was dat reglementair onmogelijk. Alleen wist ik dat niet, ik dacht dat ze weinig vertrouwen in mij hadden en had er de buik van vol.’

‘Toen ben ik gestopt met voetballen, op mijn achttiende. Twee maanden voor het einde van het seizoen ben ik vertrokken. Ik speelde alleen nog minivoetbaltornooitjes voor geld of cadeaus. Enkele weken later belde een van mijn oude ploegmaats me om te zeggen dat ik toch bij de A-ploeg zou mogen spelen. Hij vroeg me of ik niet wilde terugkeren voor de voorbereiding. Niet veel later stond ik in het elftal.’

Wat hoop je met jouw loopbaan te bereiken?

‘Ik wil koste wat het kost slagen in mijn carrière en slagen bij Club Brugge. Het is een missie. Iedereen moet fier kunnen zijn op mij.’

Koen Van Uytvange

Olympische spelen zondag, aug 24 2008 

Ook Marokko won medailles…

Marokko nam ook dit jaar deel aan de Olympische Zomerspelen in Peking, China. Marokko nam voor het eerst deel in 1960 en doet nu al voor de twaalfde keer mee.

In 2004 wonnen ze nog drie medailles, twee keer goud en één keer zilver. Dit jaar wonnen ze er twee. Allebei werden ze veroverd in de atletiek. Jaoud Gharib won het zilver in de marathon en Hasna Benhassi was ook niet aan haar proefstuk toe bij de 800 meter waar ze brons won.

Al bij al wonnen ze dus evenveel medailles als België, al was er dan voor hen geen goud bij.

 
goud
0
zilver
1
brons
1
 
 

Sport Olympiër Discipline Medaille Atletiek Jaouad Gharib marathon (m) Zilver Hasna Benhassi 800 m (v) Brons

Ann Van Elsen wears Marokko woensdag, jul 23 2008 

Met Marokkaanse handen en precisie genaaid…

Eind mei stapten Ann Van Elsen en Gunther Van Handenhoven (broer van Sandrine Van Handenhoven) in het huwelijksbootje.

Iedereen was natuurlijk benieuwd naar de jurk van de ex-miss België. Het zou een ontwerp zijn van Deborah Bloemen in samenwerking met de Marokkaanse Lamya, die eerder ook al de kleedjes van Sandrine ontworp voor Eurosong, onder de naam Ana Kaël.

Story, het Vlaamse royalty magazine, was er als eerste bij op hun huwelijk en mocht als enige de foto’s publiceren. Dus wie een kijkje wil nemen naar het trouwkleed van Ann Van Elsen moet hier klikken.

Top 5 vrijdag, jul 11 2008 

Deze blog is nu al enkele maanden online. Tijd dus om even stil te staan bij onze meest gelezen onderwerpen.

Hier is de top 5:

  1. Rachid Kasmi: zanger in Borgerhout (228 views)
  2. Restaurant “Fez” – Antwerpen (189 views)
  3. Buikdansen met Aïda (134 views)
  4. Arabian nights (94 views)
  5. Sidi Larbi Cherkaoui (88 views)

Mimount Bousakla wordt onthaalmoeder donderdag, jul 3 2008 

Mimount Bousakla wordt onthaalmoeder

 

Kort geleden was ze nog LDD-politica, nu zit ze tussen de luiers. Mimount Bousakla werd zelf onthaalmoeder omdat ze geen opvang vond voor haar zoontje. Een opmerkelijke beslissing als je weet dat Bousakla als senator bijna 6000 euro bruto per maand verdiende. Nu moet ze rondkomen met nog geen 700 euro per maand. Mimount Bousakla bergt haar politieke ambities tijdelijk op om aandacht te vragen voor het tekort aan onthaalmoeders.

 

Mimount Bousakla’s terugstap uit de politiek heeft niets te maken met alle doodsbedreigingen die ze ontving. Ze heeft nog steeds politieke ambities en wil op termijn bijvoorbeeld graag in het Europees Parlement zetelen. De bedreigingen beïnvloeden wel de manier waarop Bousakla als onthaalmoeder te werk gaat. Zo zie je geen kindertekeningen aan het raam, of maar enige aanwijzing dat zich binnen haar huis een kinderdagverblijf bevindt. Deze discretie is nodig om de veiligheid van de kinderen te garanderen. 

 

Het leven van een onthaalmoeder is even druk als dat van een politica, aldus Bousakla. Als onthaalmoeder heb je geen moment rust, je moet alle kinderen tegelijk in het oog houden. De verantwoordelijkheid is in beide functies even groot, alleen krijg je als onthaalmoeder veel waardering van ouders en kinderen.

 

Bousakla is waarschijnlijk niet de enige vrouw die wegens gebrek aan kinderopvang thuis moet blijven. Crèches moeten al jaren met ellenlange wachtlijsten werken omdat er te weinig onthaalmoeders zijn. De Vlaamse regering gaat 25 miljoen euro extra investeren om deze situatie te verbeteren.

 

 

Lees ook: Steeds meer Marokkaanse vrouwen als onthaalmoeder & “Mensen moeten zich integreren of terugkeren naar hun thuisland”

Foto bron: Het Laatste Nieuws

Film in Marokko dinsdag, jul 1 2008 

Mollywood… het Hollywood van Marokko

 

 

Kent u het Marokkaanse stadje Ouarzazate? Ik ben er zeker van dat u het wel kent, maar dat u er zich nooit van bewust bent geweest.

 

Ouarzazate is namelijk al jaren de ideale locatie om tal van Hollywoodfilms op te nemen zoals Gladiator, Babel, The Sheltering Sky, …

 

De inwoners van dit stadje doen ook een aardige duit in het zakje. De meesten onder hen verdienen hun brood als figuranten in de vele films. Verder vinden we er ook timmermannen, gipsbewerkers en zelfs staalbewerkers gespecialiseerd in het maken van schilden, zwaarden en helmen.

 

Ouarzazate is een klein stadje aan het begin van de woestijn. In 1928 werd het opgericht als garnizoenstad dor het Franse protectoraat. Filmproducenten kiezen dit stadje, met zo’n 40.000 inwoners, omwille van het natuurlijke decor, de goedkope arbeid, maar vooral omwille van het oogverblindende en heldere zonlicht.

 

Maar uiteraard is alles niet altijd rozengeur en maneschijn. De filmindustrie is erg gevoelig voor politieke spanningen waardoor er soms maanden geen werk is. Na elf september en de oorlog in Irak bleef het een paar jaar stil in Ouarzazate. De Marokkaanse regering besloot toen een handje toe te steken en ook de koning hielp hierbij.

Het leger staat sindsdien in voor de beveiliging en mag zelfs ingezet worden als figuranten in films. Ook is er de mogelijkheid om echte wapen set gebruiken. Bijkomend worden buitenlandse producten vrijgesteld van btw, op voorwaarde dat ze een Marokkaanse producent inhuren.

 

Van de miljoenen dollars die worden verdiend en die de filmproducenten ter beschikking hebben, komt er maar weinig terecht bij de gewone bevolking en zelden zien de figuranten zichzelf verschijnen op het grote scherm.

Toch zijn de inwoners steeds blij als ze te horen krijgen dat er een nieuwe film op komst is.

 

Enkele van de films die er werden opgenomen zijn:

 

  • – Babel
  • Gladiator
  • Kundum
  • Kingdom of Heaven
  • Asterix en de Olympische Spelen
  • Lawrence of Arabia
  • Edipo Re

Marokko: ‘the place to be’ voor plastische chirurgie woensdag, jun 18 2008 

Marokko: topbestemming voor cosmetische ingrepen

Europeanen die opteren voor plastische chirugrie, laten zich steeds vaker opereren in het buitenland en dan meer bepaald in Marokko. Een cosmetische ingreep is er immers niet alleen goedkoper, veel Marokkaanse specialisten zijn bovendien in Europa opgeleid en het is meteen een beetje vakantie voor de patiënt.

Volgens Salaheddine Slaoui, voorzitter van de Marokkaanse Vereniging van Plastische Reparatieve en Esthetische Chirurgie, worden in Marokko dagelijks vijftig tot zestig ‘schoonheidsoperaties’ uitgevoerd.

Vorig jaar lieten ongeveer 300 patiënten uit het buitenland zich behandelen in Marokko. En de laatste jaren stijgt dat aantal volgens de chirurgen exponentieel.

De populairste operaties zijn de borstvergroting, neuscorrectie, liposuctie en –sculpture.

Volgende pagina »