Een Marokkaans huwelijk

Een Marokkaans huwelijk is alles behalve hetzelfde als bij ons. Laila Mackhout trouwt op 15 maart met Rachid El Khauoi, ik ben uitgenodigd maar ging haar, Laila, alvast vragen hoe zo’n Marokkaans trouwfeest nu juist in zijn werk gaat.

Laila: ‘ Een typisch Marokkaans huwelijk is eerst en vooral erg duur. En ik kan dat zeker beamen (lacht). Vooral de locatie kost veel. Je hebt twee zalen nodig, want bij ons vieren de mannen en de vrouwen het feest apart. Je hebt nog decorateurs, serveuzes, hapjes, dranken en eten nodig. Nu, vroeger werd dat allemaal zelf gemaakt en werd het feest thuis gehouden. maar nu, je hebt zoveel volk, dat is niet te doen. Alles wordt tegenwoordig aangekocht en dat kan serieus oplopen. (lacht)

Ik ben thuis de jongste en de laatste die trouwt, dus mijn ouders wilden van mijn trouwfeest sowieso een groot feest maken. We draaien ook allemaal samen op voor de kosten. Ik geef het feest dan ook samen met mijn toekomstige, dus alles wordt gedeeld en dat komt wel goed uit.

Wij gaan ook een live orkest hebben. De meesten gebruiken een DJ omdat dat goedkoper is, maar ik vind dat een orkest toch wel wat meer klasse heeft. Maar uiteindelijk maak je het zo duur als je zelf wilt. Maar als je echt het beste van het beste wilt, zoals ik, dan zit je aan een hoog bedrag. Ik zit rond de 16000 euro (lacht). Pff, als ik dan bedenk wat ik daar eigenlijk allemaal mee kan kopen… Maar ik denk dan, je trouwt, normaal gezien toch, maar één keer. Dus ik geef dat daar aan uit. ‘

De bruid krijgt ook een bruidschat maar die wordt blijkbaar niet gebruikt om bij te leggen bij de bruiloft.

‘Die bruidschat wordt niet voor het huwelijk gebruikt. Die is helemaal alleen voor de vrouw, als cadeau van de man. Vroeger kon je dan goud met die bruidschat kopen.

Als je man dan zou overlijden moest je dat goud verkopen om jezelf te kunnen onderhouden.

Maar tegenwoordig werkt iedereen, dus eigenlijk heb je dat geld niet meer echt nodig. Maar de bruidschat wordt nog wel gegeven. (fluistert) algoe.’

Hennadag…

‘Donderdag is mijn henna-dag. Dan worden mijn handen en voeten versierd. Daar zijn enkel dichte familieleden op uitgenodigd.

Ik laat mijn volledige handen doen en mijn voeten, de rest van de familie laat één vinger doen. Bij de bruidegom is de henna enkel rond de pink of een klein rondje op zijn handpalm.
Na dat het is aangebracht moet je ermee mee slapen met grote doeken rond je handen. De dag daarna, op de trouwdag zelf worden die eraf gehaald.

Henna pikt wel wat aan je hand. Er zit een soort van benzine in omdat de kleur dan donkerder wordt.’

Grappig trouwens, op de uitnodiging staat 7 uur, maar er werd me al gezegd dat ik er beter dan nog niet sta…

‘Ja, op de uitnodigingen staat misschien wel 7 uur. Maar dan gaat daar nog niemand zijn. De eersten zullen pas binnendruppelen rond half 9.

Dat is bij ons altijd zo. Niemand komt ooit op tijd. Ik denkt dat dat echt typisch ons volk is. Je moet altijd één of twee uur vroeger op je uitnodigingen zetten.

Ik ben er wel al vroeger, want diegene die mij gaat opmaken heeft echt wel tijd nodig. Bij een Marokkaanse bruiloft krijgt de bruid veel juwelen en veel make up op en dat vraagt tijd. Ook al die lange kleren aandoen…’
 

Hét kleed en de befaamde schminkster…

‘Alle juwelen worden één voor één aangebracht. Ook op je kledij. Je zal dat wel zien.

Het eerste kleed dat wij als bruiden aanmoeten, niet iedereen doet dat kleed, daarbij moet je binnenkomen met je ogen dicht. Zo laat je zien dat het de eerste keer is dat je trouwt. Als je voor de tweede keer trouwt mag je ook het kleed doen, maar dan moet je wel je ogen openhouden. Op dat kleed hangen zoveel juwelen dat het loodzwaar weegt en je bijna omvalt!
De schminkster begeleidt je wel, ze laat ‘haar creatie’ aan elke tafel zien. Daarna mogen we plaats nemen op een soort van tronen. Bij dit kleed mag de man wel niet binnenkomen. Vanaf het tweede kleed komt hij mee binnen.  In totaal wissel ik vier keer van kleed en op het einde draag ik mijn wit kleed, zoals jullie doen.

De schminkster heeft dus wel een belangrijke rol. Mijn schminkster is een hele bekende en een hele goede. Zij wordt erg veel gevraagd, dus zij zal weten wat ze doet. (lacht) Je moet die normaal gezien een jaar op voorhand boeken.’

Traditionele music Maestro!

‘De DJ speelt van reggada tot berbers tot heel traditionele muziek, maar ook gewone muziek. Ik heb nog een speciale band ingehuurd die ‘Dakaa El Marakchia’ brengt. Die werken met fluiten, echt hele grote fluiten die ontzettend veel lawaai maken. Bijna grote trompetten eigenlijk. Niet iedereen doet dat, maar ik wou dat echt graag. Als de bruid dan binnenkomt komt er heel veel lawaai van die fluiten. Dat is dan echt: ‘kijk, ik kom eraan.’ Dat brengt heel veel sfeer met zich mee en het is iets dat ik altijd al wou.

De bruidegom draagt gewoon een pak op de bruiloft. Maar met mijn laatste, een danskleed , waar ik een hoofddoek draag met bellen, wordt hij ook mee omgekleed, met mijn danskleed. Dan krijgt hij ook een Fez, die rode muts, op zijn hoofd. Maar de bruidegom is niet zo belangrijk. Het trouwfeest interesseert de mannen ook niet echt. De bruid is echt het middelpunt van de belangstelling. Voor Rachid moest alles dan ook niet zo groot zijn. Hij was al blij met wat mensen en een DJ, maar ik wou het wel zo dus.’

Stress?

‘Ik ben wel zenuwachtig. Al die ogen op jouw gericht, ik wil echt niet rood worden als ik binnenkom. Maar ja, je ziet dat waarschijnlijk toch niet onder al die schmink.’

Advertenties