“Jonge Marokkanen investeren graag in hun autostereo”

 

Think of One is back in business. In samenwerking met Amina Tcherkich en Lalabrouk Loujabe, twee heerlijk swingende dames uit Marrakesh, brengen ze hun vierde album op de markt. “Camping Shaâbi” is het resultaat van hard werken en vooral veel jammen van een allegaartje cultuurbohémiens en Marokkaanse gastmuzikanten. Zaterdag 15 maart speelden ze de pannen van het dak in het Zuiderpershuis in Antwerpen. Wij gingen vooraf even praten met frontzanger David Bovée.

 

Waarom viel de keuze op Marokkaanse gastmuzikanten?

 

David: Op onze vorige albums werkten we al met Marokkaanse muzikanten. Dat was eigenlijk ook het eerste wat we ooit hebben gedaan. Met onze band ‘jammden’ we veel met Marokkaanse muzikanten, maar dan vooral Marokkaanse muzikanten die hier in België woonden. Dat zijn we altijd blijven doen.

Één van onze muzikanten kwam een tiental jaar geleden met het idee om naar Marrakesh te trekken. Zijn oom kende daar namelijk de hele ‘scene’. Dat hebben we dan ook gedaan en zo zijn we dan in contact gekomen met tal van lokale, boeiende muzikanten. We hebben er ontzettend veel bijgeleerd.

Ook Amina Tcherkich en Lalabrouk Loujabe leerden we in Marrakesh kennen. Zij spelen daar voornamelijk op trouwfeesten en dan uiteraard alleen voor de vrouwen. Amnina en Lalabrouk zagen het meteen zitten om naar België te komen. Ze verblijven nu twee maanden in Antwerpen en dan keren ze terug naar Marokko. Voor de zomerfestivals zullen we ze dan weer mogen verwelkomen.

 

Wat onderscheidt dit nieuw album van de vorige drie?

 

David: Het is een andere sound. Eigenlijk is ditmaal het bindmiddel Schaâbi muziek, zoals de titel wel al doet vermoeden. Dit album is vooral bedoeld voor het buitenland, voor ons buitenlands publiek. Er staan een aantal nummers op die al op vorige albums hebben gestaan, maar waar we hier en daar wat aan hebben veranderd. Aan de hand van wat nieuwe arrangementen, nieuwe orkestratie en grooves staken we ze in een moderner kleedje.

 

Wat trekt jullie aan in Shaâbi?

 

David: Shaâbi hoor je vaak in de straten van Antwerpen, maar weinige herkennen het. Jonge Marokkanen investeren graag in hun autostereo en hieruit klinkt dan van die heerlijke muziek die aan de meeste mensen voorbijgaat. Ik vind dat geweldig.

De beat van Shaâbi muziek is volledig anders dan wat wij, westerlingen, gewoon zijn. Voor ons moet de zwaarste toon aan het begin zitten. Bij Shaâbi is dat niet en dat is soms moeilijk te vatten. Je moet er wat aan gewoon worden, maar ik vind het een fantastisch ritme. Heel meeslepend. Het zuigt je gewoon op. (begint te beatboxen, nvdr.)

We hebben onze tijd moeten nemen om Shaâbi te leren spelen. Shaâbi leer je niet zomaar van partituren of van een cd’tje, daar moet je uren en uren tijd in steken en ontzettend veel oefenen.

 

Hoe reageert het publiek op jullie muziek? Wat vinden Marokkanen zelf er van?

 

David: Als wij in Marokko spelen vindt iedereen onze muziek fantastisch, veel meer dan hier. Hier in Antwerpen, maar eigenlijk ook gewoon in België, is het heel moeilijk om die mensen ‘uit hun kot te krijgen’. In Brussel is het iets makkelijker. Ik heb de indruk dat de jeugd daar al meer gemengd is dan in Antwerpen. In Antwerpen begint het wel, maar op het moment vind ik het leuker om in Brussel te spelen.

 

Blijft het niet moeilijk om steeds aan die typische muziek een “Think of One”-smaak te geven?

 

David: Dat is ontzettend moeilijk. Het is altijd een hele uitdaging omdat we van mening zijn dat we niet te veel mogen veranderen. We willen er een soep van maken, maar zonder er de mixer door te halen. Op die manier kan je nog steeds de ingrediënten herkennen, maar toch proef je aan andere smaak. Dat is steeds ons doel, al is dat soms moeilijker dan verwacht.

 

Waaraan denk je bij het woord ‘Marokko’?

 

David: Een woord dat meteen in mij opkomt is ‘gastvrijheid’. Mensen zijn er enorm gastvrij. Je bent bij iedereen welkom en een gast is een geschenk van Allah. Vooral dat laatste merk je heel erg als je daar bent. Toen wij in Marakesh waren en op zoek waren naar een slaapplaats was dat nooit een probleem. “Ik ga wel met mijn zus bij een tante slapen,” zeiden ze dan.

Marokkanen zijn ook veel spontaner en opener.

Wat ook opvallend is, is het feit dat leeftijd daar niet zo’n grote rol speelt. Leeftijdsverschillen zijn er helemaal niet belangrijk.

 

Wat zijn de plannen voor de nabije toekomst?

 

David: Binnenkort trekken we met z’n allen naar Japan. Daar kijken we erg naar uit, want het zal de eerste keer zijn dat zowel wij, van Think of One, als onze Marokkaanse muzikanten zullen worden beschouwd als vreemdelingen. Op de koop toe is Japan een enorm leuk land om te spelen. Het publiek is er echt helemaal anders dan bij ons. Ze zijn daar wel enthousiast, maar eerder op een militaire manier. Als je aan een zaal vol Japanners vraagt om in hun handen te klappen lijkt het alsof je een leger aan het toespreken bent. Aan de andere kant zijn de mensen er enorm enthousiast. Japanners zijn liefhebbers van alles wat anders en vooral raar is.

 

 

Advertenties