Duo generatie Marokkaanse madammen in Antwerpen 

Als ik naar Nia en haar 20-jarige dochter Fadoua rijd, regent het pijpenstelen. Het is echt vreselijk slecht weer, maar eens ik binnenkom en begroet word door de ganse familie en de vriendinnen die lekker knus allemaal samen hier de avond doorbrengen, krijg ik het al snel warm. Dit huis straalt warmte uit van de gastvrijheid en de vriendelijkheid alleen al. Nia en haar kinderen wonen al heel hun leven in Antwerpen. Ik sprak met hen over hun ervaringen als Marokkaanse in België te wonen.  

De Marokkaanse gemeenschap in Antwerpen:

 

Fadoua: Wat de Marokkaanse gemeenschap in Antwerpen betreft, denk ik dat wij er hetzelfde over denken als de rest in Antwerpen of het nu Belgen of Marokkanen zijn, dat maakt niet echt uit. Maar er is wel een onderscheid tussen de Marokkanen die zich wel kunnen integreren en zich aan regels kunnen houden. Anderen kunnen dat niet. Maar ik denk dat dat in elke bevolking is, niet enkel in de Marokkaanse.  

Belg of Marokkaan?:

 

Nia: Onze kinderen voelen zich meer Belg.  
Fadoua: Nee sorry, ik niet. (moeder komt tussen: hoe we leven bedoel ik hé) Nee … alé ik voel mij persoonlijk toch meer Marokkaan. We leven in België en proberen ons wel aan te passen aangezien we hier ook geboren zijn. Daarom leven we niet op dezelfde manier als in Marokko, maar als je mij de vraag stelt zeg ik: Ik ben een Marokkaanse. Ik ga me daar niet voor schamen of wat dan ook, maar ik voel me toch merendeels Marokkaans ja.

 

Traditionele waarden:  

Fadoua: (denkt na) De mensen van onze leeftijd (twintigers) hebben zich eigenlijk teveel aangepast aan de Westerse normen daarom houden wij gewoon niet veel meer over van de Marokkaanse tradities. De volgende generatie gaat waarschijnlijk niets meer overhouden van die traditionele waarden, omdat wij er zelf niet zoveel meer van weten en dan is het moeilijk om u daaraan te houden. Toch zou ik het heel erg vinden als mijn kinderen er niets meer van weten. Daarom zou het goed zijn dat wij toch nog zoveel mogelijk leren over onze tradities. En hopen dat de oma’s en de opa’s dat voortzetten.

 


Nia: Zolang die er zijn komt dat wel in orde (lacht).  

Taboes:

 

Fadoua: Meisjes die uitgaan zijn nog steeds taboe. Ik ga wel ’s avonds iets drinken, maar naar discotheken gaan doe ik niet. Het is niet dat het mij niet aanspreekt, maar eerlijk gezegd is uitgaan nog een deel dat niet helemaal als normaliteit gezien wordt bij ons. Er wordt echt kwaad over gesproken.  
Nia: Er zijn wel Marokkaanse meisjes die uitgaan. Maar ik denk wel dat het makkelijker is als je in een vriendenkring zit waar niemand van de meisjes het doet. Misschien dat mijn dochter het er anders wel moeilijker mee zou hebben.

 

Hoofddoek:  

Fadoua: De meeste meisjes dragen nog een hoofddoek. Maar die is al meer gemoderniseerd, het wordt niet meer gedragen zoals vroeger.

 


Nia: Mijn dochter draagt er geen, maar wij moesten dat vroeger niet proberen. Dat pakte niet. Vanaf dat we ongesteld werden, moesten we een hoofddoek op.

Typisch Marokkaans:

 

Fadoua: Enkel ons eten is typisch, denk ik. En onze kledij, maar dan enkel de feestkledij.  
Nia: Ja, feestkledij wel dat is echt typisch Marokkaans met veel goud en glitters enzo.

 


Fadoua: Ik ben eerlijk gezegd wel trots op onze jurken. Ze zijn flashy maar niet in de zin van dat je zou denken: ‘wat zijn dat voor kleuren’. Onze trouwfeesten zijn ook heel typisch hé. Daar behoudt men nog wel de tradities (ref.: verslag Kirsten J.). 

Marokko =:

 

Fadoua: strand  
Nia: zee

 


Samen: zon en zee (lachen)  

Na dit ontspannende interview wordt de tv aangezet. Vervolgens krijg ik een demonstratie van verschillende Marokkaanse zenders. Ook word mij nog een Marokkaanse thee aangeboden. Om helemaal in de sfeer te blijven…spijtig dat ik geen Marokkaanse koekjes heb, zegt Nia. Ooh, dat is niet erg die heb ik de laatste weken al genoeg gegeten. Dat doet mijn figuur geen goed aan, dat Marokko magazine… 

  L.G.

Met dank aan: Nia & Fadoua 

 

Advertenties