“Mensen moeten zich integreren of terugkeren naar hun thuisland.” 

Mimount Bousakla over de Marokkaanse gemeenschap

 

Mimount Bousakla ik zeg het nog één keer, kom niet naar Borgerokko want ik schiet je dood neer.” Een mens zou voor minder terugdeinzen, maar ook de laatste bedreigingen tastten Bousakla’s politieke engagement niet aan. Geboren in een moderne Marokkaanse familie vormt de LDD-politica het voorbeeld van de geïntegreerde Marokkaan. En integratie, daar heeft Mimount Bousakla een scherpe mening over.

 

Met het rapnummer Bagdad 2060, bent u aan de zoveelste bedreiging toe. Hoe beïnvloedt dat u?

 

Natuurlijk maken de bedreigingen mij bang, ik ben ook maar een mens. Moest het puur om mezelf gaan dan zou het allemaal nog wel meevallen, maar vooral de risico’s voor mijn familie maken me angstig. Ik moet dus toegeven dat de bedreigingen mij op persoonlijk vlak zeker beïnvloeden. Ik ben niet meer zo zorgeloos , en als ik op straat loop dan besef ik maar al te goed dat ik gevaar loop. Angst is echter een slechte raadgever en het zou laf zijn om mijn ideëen na zulke aantijgingen niet meer naar buiten te brengen. De mensen die mij bedreigen willen mij, en iedereen met een andere mening, juist monddood maken. Ik zal mijn politiek engagement dan ook nooit opgeven om te ontsnappen aan deze aantijgingen.

 

Als wij op uw site reacties van Marokkanen lezen zoals: “Mimount is een schande voor de Marokkaanse gemeenschap” dan zouden we geloven dat u niet erg populair bent onder de Marokkanen.

 

Ik ben er nochtans van overtuigd dat ik niet de enige “Marokkaanse” ben die zo denkt. Vooral de Marokkaanse vrouwen delen mijn ideëen maar zij durven deze gewoon niet te verkondigen. Deze vrouwen zijn bang voor reacties van hun echtgenoot, vader, of broers en zullen dus niet naast de maat gaan lopen. Ik heb echter het voordeel dat ik als politica beroep kan doen op politiebescherming en dat er juist van mij wordt verwacht dat ik kritisch ben. Anderen mensen zijn niet mondig genoeg of hebben het lef niet de dingen te noemen zoals ze zijn. Het is dus jammer dat tegenwoordig vooral de radicale Marokkanen of moslims aan het woord komen. Zo creërt men het idee dat alle Marokkanen in België zo zouden denken, en dat is een spijtige zaak. Er zijn inderdaad Marokkanen die vinden dat ik te streng ben, maar uiteindelijk wil ik hen alleen maar helpen. Als de Marokkaanse gemeenschap zichzelf en de relatie met de Vlaming wil verbeteren, dan moet dat van beide kanten komen. Zo moet ik tot mijn ontzetting vaststellen dat mensen in Marokko veel verder staan dan sommige Marokkanen hier, en dat kan toch niet.

 

Wat is volgens u het verschil tussen Marokkanen hier en Marokkanen in Marokko?

 

We moeten eerst al een onderscheid maken tussen de eerste en tweede generatie Marokkanen in België. De eerste generatie Marokkanen is naar België gekomen om hier ontzettend hard te werken. Als gastarbeiders hebben deze mensen nooit eisen gesteld en zij beleefden de Islam volledig in privésfeer. De problemen zijn er vooral gekomen door hun kinderen, de tweede generatie. Deze mensen zijn beginnen klagen en hebben zich dan dingen toegeëigend zoals kinder-en stempelgeld. In vergelijking met mensen in Marokko hebben zij zeer veel, en toch lijken sommigen dat niet te beseffen.

 

Bedoelt u dat de tweede generatie geen recht heeft op zaken zoals stempelgeld?

 

Zeker wel, begrijp mij alstublieft niet verkeerd. De tweede generatie is alles echter als zelfsprekend gaan beschouwen. Sommigen denken dat zij alleen maar rechten hebben, en zijn niet bereid daar hard voor te werken zoals hun ouders wel deden. Als je hen dan vergelijkt met mensen uit Marokko; zij hebben niets maar zijn minstens even gelukkig. Zij lachen constant en dat kan je niet altijd zeggen van de Vlaamse Marokkanen. Een ander verschil is de manier waarop deze tweede generatie met zijn geloof omgaat. De tweede generatie is de Islam, de koran heel anders gaan interpreteren. Zij hebben de Koran leren kennen via het internet en dat is zeer gevaarlijk. Zij zitten dag in dag uit op het internet, op sites die hen ophitsen tegen het zogezegd Westerse kwaad. Hun ouders die wel hard werkten, en zich wilden integreren hadden gewoon geen tijd om hele dagen in de moskee te zitten.

 

Een aantal jaren geleden beschreef u de ernstige situatie van gedwongen huwelijken in de Marokkaanse gemeenschap. Is deze ondertussen al verbeterd?

 

Ik vrees dat ik negatief zal moeten antwoorden op deze vraag. Gewongen huwelijken zijn een fenomeen dat vooral in Europa voorkomt, en niet in Marokko zelf. Wij blijven dat ook strijden om deze huwelijken tegen te gaan. Mensen kiezen ervoor om in een modern en westers land te gaan leven, maar als het erop aan komt zijn het dikwijls deze mensen die nog de meest conservatieve ideëen hebben. In België en Europa is er gewoon zeer veel sociale controle: een meisje wordt gedwongen te trouwen met haar neef om alles binnen de familie te houden. En Marokkaanse ouders zien hun kinderen niet graag met Belgen huwen uit angst om hun cultuur te verliezen. Het gedwongen huwelijk binnen de Marokkaanse gemeenschap is één van de problemen waar ik nog verder aan wil werken.

 

Wat wilt u dan nog veranderd zien in de Marokkaanse gemeenschap?

 

Eigenlijk is het antwoord hierop zeer eenvoudig. Ofwel moeten Marokkanen in België zich volledig integreren ofwel moeten zij terug keren naar hun thuisland. Dat mag misschien keihard klinken, maar het is de waarheid. De Marokkanen moeten beseffen dat België  een land is waar iedereen welkom is zolang zij willen werken of studeren. Gelukkig beseft een groot deel van de mensen dat, maar we moeten niet hypocriet doen en durven toegeven dat er heel wat mensen dat niet doen. Jongeren die buschauffeurs aanvallen, of de boel afbreken omdat zij zogezegd niet aanvaard worden in de maatschappij zouden eerst naar zichzelf moeten kijken. Als zij dan toch zo ongelukkig zijn in België, wat houdt hen dan tegen om elders het geluk op te zoeken? Wij hebben in België wetten gemaakt die het racisme aanpakken, dus ik weet niet wat wij nog meer kunnen doen. Natuurlijk zijn er nog discriminatieproblemen maar het begint dikwijls bij de allochtonen zelf. Het feit dat allochtonen zich te vaak in de slachtofferrol zetten, dat zou ik graag veranderd zien.